Geaccrediteerde nascholing voor tandartsen
Menu

De ziekte van Parkinson

De ziekte van Parkinson is een langzaam progressieve neurodegeneratieve ziekte. Neuropathologisch kenmerkt de ziekte zich door degeneratie van neuronen in specifieke hersenregio’s met stapeling van het proteïne alfa-synucleïne. Factoren in de leefomgeving en genetische factoren kunnen predisponerend zijn. De ziekte manifesteert zich met karakteristieke motorische symptomen en een scala van niet-motorische stoornissen. De diagnose wordt in eerste instantie gesteld aan de hand van het klinische beeld. Meestal overlijden de patiënten aan comorbiditeit, want de ziekte is op zichzelf geen doodsoorzaak. Genezing is nog niet mogelijk. Behandeling van de motorische symptomen bestaat primair uit suppletie of substitutie van dopamine. In gevorderde stadia, als de farmacotherapie tekortschiet, kan in sommige gevallen worden gekozen voor een chirurgische behandeling bestaande uit stimulering van diepgelegen hersengebieden (deep brain stimulation; DBS). De behandelmogelijkheden van de niet-motorische symptomen beperken zich
tot farmacologische bestrijding of onderdrukking.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren